The post ΟΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ appeared first on new_anodikiporeia.

Μπορεί να έχετε κερδίσει μια τετράμηνη αναστολή από τους δανειστές σας, αλλά η κατάστασή σας είναι απελπιστική, κι αυτό το γνωρίζουν όλοι, και ειδικότερα οι διευθύνοντες το ταμείο της Ευρώπης, οι Γερμανοί. Όπως μόλις μάθατε με οδυνηρό τρόπο, η ικανότητά σας να εκβιάσετε τους δανειστές σας έχει πλέον μειωθεί δραματικά σε σχέση με αυτό που ήταν κάποτε. Οι επιχειρήσεις, οι τράπεζες και άλλοι ακόμα είχαν άφθονο χρόνο στη διάθεσή τους ώστε να προετοιμαστούν για το χειρότερο σενάριο: την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Οι ίδιοι οι πολίτες σας δεν πιστεύουν σε εσάς, όπως αποδεικνύεται από τις τεραστίων διαστάσεων αναλήψεις μετρητών από τις ελληνικές τράπεζες και από την εξαγωγή κεφαλαίων από την Ελλάδα προς υποτιθέμενους ασφαλέστερους παράδεισους.

Έχετε ένα σοβαρό επιχείρημα σε ό,τι αφορά τη διαφωνία σας για την αύξηση του ήδη τρομακτικού ΦΠΑ στο 23% που έχει η Ελλάδα (μια μορφή εθνικού φόρου πωλήσεων). Και έχετε δίκιο όταν λέτε πως το υπάρχον πρόγραμμα δεν δουλεύει. Όμως οι ιδέες σας –υψηλότερη φορολογία στους «πλούσιους», περισσότεροι γραφειοκράτες στο κράτος, σχεδόν καθόλου ιδιωτικοποίηση, υψηλότεροι ελάχιστοι μισθοί– είναι χειρότερες.

Εάν σοβαρολογείτε ότι σκοπεύετε να σώσετε τη χώρα σας και να γλιτώσετε το λαό της από μια πιο τρομερή οικονομική καταστροφή, υπάρχουν βασικά βήματα που θα πρέπει να κάνετε τα οποία θα προήγαγαν άμεσα την οικονομική ανάπτυξη, ενώ θα σας έδιναν παράλληλα και την πολύτιμη πολιτική ευκαιρία να πείτε στην τρόικα –στο ΔΝΤ, στην ΕΚΤ και στην ΕΕ (δηλαδή στους Γερμανούς)– πού να «κατέβουν από το τρένο».

Στο κάτω κάτω, δεν υπάρχει λόγος να μην μπορεί να αναπτυχθεί η οικονομία της Ελλάδας. Ρίξτε μια ματιά στις γειτονικές Βουλγαρία, Αλβανία και –γιατί όχι;– στα Σκόπια. Από προβλήματα έχουν άφθονα, αλλά οι επιδόσεις τους είναι αστρικές σε σύγκριση με τις δικές σας. Οι οικονομίες τους έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια, ενώ η δική σας έχει βιώσει μια τρομακτική συρρίκνωση. Θα πρέπει η Ελλάδα να είναι παντοτινά ο φτωχός συγγενής στην Ευρώπη όταν μιλάμε για οικονομική ανάπτυξη; Όχι.

Να λοιπόν με ποιον τρόπο μπορείτε να πετάξετε για τα καλά το κυπελλάκι του ζητιάνου.

• Φόροι: Η Βουλγαρία και τα Σκόπια έχουν υιοθετήσει και οι δύο ένα σύστημα σταθερού φόρου της τάξης του 10% στα ιδιωτικά εισοδήματα. Υιοθετήστε και για την Ελλάδα έναν πάγιο φόρο 10%. Μετά κάντε κάτι ακόμα καλύτερο και περιορίστε το ποσοστό φορολογίας για τις επιχειρήσεις στο 10%. Και, μια και φροντίζετε ήδη το θέμα των φόρων, ρίξτε και το ΦΠΑ σας στο 15%, πράγμα που θα δείξει και την αφοσίωσή σας στους καταπιεσμένους. Όσο για τον γελοιωδώς υψηλό φόρο μισθοδοσίας του 45%, ρίξτε τον κι αυτόν στο 10%.

Φυσικά, η τρόικα και όλοι οι άλλοι θα ουρλιάξουν πως δεν σας παίρνει να κάνετε τέτοιο πράγμα. Η απάντησή σας πρέπει να είναι πως αυτό που δεν σας παίρνει είναι να μην το κάνετε. Η φοροδιαφυγή στην Ελλάδα είναι ενδημικό φαινόμενο. Το φρικτό σας φορολογικό σύστημα είναι ένας λόγος για τον οποίο η Ελλάδα έχει εκτεταμένη «μαύρη» οικονομία. Για να εκνευρίσετε τους Γερμανούς, μνημονεύστε το παράδειγμα της Ρωσίας. Όταν ανέλαβε ο Πούτιν το 2000, το φορολογικό σύστημα της Ρωσίας ήταν ακόμα πιο πολύπλοκο και διεφθαρμένο κι από αυτό της Ελλάδας. Ο Πούτιν το ξήλωσε εκ θεμελίων, καθιερώνοντας έναν πάγιο φόρο 13% για τα ιδιωτικά εισοδήματα και περικόπτοντας άλλα ποσοστά φόρων. Τα έσοδα από φόρους εκτοξεύτηκαν αμέσως λόγω της ευκολίας επιβολής και της μεγαλύτερης οικονομικής ανάπτυξης. (Κακά τα ψέματα, αυτό ήταν μια κορυφαία στιγμή της πολιτικής δεινότητας του Ρώσου ισόβιου προέδρου.)

Οι φόροι αποτελούν μια αξία και ένα φορτίο. Όταν αυξάνεις την αξία σε καλά πράγματα όπως είναι η παραγωγική εργασία, η επιτυχία και η ανάληψη ρίσκου, τότε το φορτίο γίνεται βαρύτερο και θα έχεις όλο και λιγότερα από αυτά τα πράγματα.

Οι κυβερνήσεις δεν δημιουργούν πόρους – οι άνθρωποι είναι αυτοί που τους δημιουργούν.

• Ιδιωτικοποίηση: Εδώ υπάρχει μια εύκολη πηγή για σημαντικά ποσά σε μετρητά που θα ελάφρυναν σε τεράστιο βαθμό την πίεση στον προϋπολογισμό σας. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις έσερναν τα πόδια τους και έχουν υπάρξει ακόμη και απρόθυμες να ολοκληρώσουν μια απογραφή πάνω στο τι πραγματικά κατέχει η κυβέρνηση και πόσοι άνθρωποι δουλεύουν γι’ αυτές τις οντότητες. Αυτό είναι κάτι το εξαιρετικά ανεύθυνο. Και η κυβέρνησή σας έχει κλιμακώσει δραστικά προς το χειρότερο αυτό που οι προκάτοχοί της πήγαιναν με απροθυμία να κάνουν.

Το 2011 παρακολούθησα μια διάσκεψη στην Αθήνα, σκοπός της οποίας ήταν να συζητηθεί το μέλλον της οικονομίας της Ελλάδας. Μεταξύ εκείνων που την παρακολουθούσαν ήταν και αξιωματούχοι από την Πολωνία οι οποίοι είχαν κάνει πολυάριθμες πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων και εταιρειών του δημοσίου που είχαν αποφέρει συνολικά δισεκατομμύρια ευρώ. Οι αξιωματούχοι αυτοί είδαν με αγανάκτηση ότι η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου δεν θέλησε καν να συναντηθεί μαζί τους για να μιλήσουν για τα μαθήματα που η Πολωνία είχε πάρει σε σχέση με το σωστό τρόπο να ιδιωτικοποιείς. Δικαίως οι δανειστές σας μπορούν να ισχυρίζονται πως το να συνεχίζουν να σας δίνουν χρήματα τη στιγμή που αρνείστε να ακολουθήσετε σθεναρά μια τόσο φανερή σειρά μεταρρυθμίσεων είναι γελοίο.

• -Σταματήστε να απορρίπτετε Έλληνες του εξωτερικού ή εκείνους με ελληνική καταγωγή που θέλουν να βοηθήσουν επενδύοντας στην Ελλάδα. Η κυβέρνηση θα έπρεπε να καλωσορίζει τέτοιους επενδυτές με ανοιχτές αγκάλες κι όχι να τους αντιμετωπίζει με καχυποψία. Επίσης, θα πρέπει να παρακινείτε τους πολίτες σας να μην τους αντιμετωπίζουν ως ανεπιθύμητους παρείσακτους. Σε ένα βιβλίο που συνέγραψα από κοινού με την Elizabeth Ames, με τίτλο Χρήμα: Πώς η καταστροφή του δολαρίου απειλεί την παγκόσμια οικονομία – και τι μπορούμε να κάνουμε γι’ αυτό, διηγούμαστε την εξής ιστοριούλα:

«Όταν ο επιχειρηματίας Δημήτρης Πολιτόπουλος επέστρεψε στη γενέτειρά του Ελλάδα από τις Η.Π.Α. για να φτιάξει μια ζυθοποιία, κάποιοι βανδάλισαν τα προϊόντα του, του έσκισαν τα λάστιχα καιεισέπραξε κοροϊδευτικά σχόλια και απειλές».

• Κάντε τη διαδικασία έναρξης επιχείρησης στην Ελλάδα εύκολη. Η Ελλάδα έχει κάνει κάποια πρόοδο στο να δίνει τη δυνατότητα στον κόσμο να ξεκινάει νόμιμες επιχειρήσεις, αλλά η διαδικασία ακόμα παίρνει πολύ χρόνο και δίνει ευκαιρίες στους γραφειοκράτες να απαιτούν «λαδώματα». Χρησιμοποιήστε ως μοντέλο σας τη Νέα Ζηλανδία: Εκεί χρειάζονται μόνο μερικά χτυπήματα πλήκτρων στο διαδίκτυο για να κάνει κανείς αίτηση έναρξης επιχείρησης.

Στο ίδιο πνεύμα, ένα θέμα κρίσιμο για μια οικονομία που λειτουργεί σωστά είναι και η επιβολή σύναψης συμβάσεων. Στην κατηγορία αυτή, η Παγκόσμια Τράπεζα ταξινομεί την Ελλάδα ως μια από τις χειρότερες χώρες στον κόσμο.

• Αλλάξτε τους εργατικούς νόμους που σκοτώνουν τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Ασφυκτικοί νόμοι που φαινομενικά διατηρούν τις θέσεις εργασίας καθιστώντας την απόλυση υπαλλήλων ακριβή και δύσκολη υπόθεση καταλήγουν να κάνουν τις επιχειρήσεις απρόθυμες να κάνουν προσλήψεις ή, με τις ίδιες πιθανότητες, ενθαρρύνουν τις επιχειρήσεις να προσλαμβάνουν υπαλλήλους με τρόπο παράνομο, χωρίς συμβάσεις εργασίας. Έχει γίνει ως τώρα κάποια πρόοδος σ’ αυτό το θέμα, την οποία εσείς, έτσι από καπρίτσιο, θέλετε να ξεκάνετε. Οι συνδικαλιστικοί φορείς θα ουρλιάξουν, όμως μια υπό κατάρρευση οικονομία και με την ανεργία στα ύψη δεν είναι καθόλου ευχάριστη προοπτική.
• Μη σκεφτείτε καν να εγκαταλείψετε το ευρώ. Οι δραχμές σας, όπως λέει το κλισέ, δεν θα άξιζαν ούτε το χαρτί πάνω στο οποίο θα τυπώνονταν. Οι Έλληνες θα τις σνόμπαραν, πράγμα που θα άφηνε το ευρώ (και το δολάριο) ως τη νομισματική μονάδα που θα παρέμενε σε χρήση στην πράξη. Μια τέτοια κίνηση θα ρήμαζε ό,τι έχει απομείνει από το τραπεζικό σύστημα της Ελλάδας, και η οικονομία θα συντριβόταν, κάνοντας τους πρόσφατους δύσκολους καιρούς να μοιάζουν με παράδεισο.

Και για όνομα του Θεού, μην επιφέρετε αυτό που συνέβη στην Κύπρο και κατάσχετε τις τραπεζικές καταθέσεις. Σε ό,τι αφορά τον έλεγχο των κεφαλαίων, αν φέρετε σε πέρας τις παραπάνω μεταρρυθμίσεις αληθινής ανάπτυξης, θα εισρεύσουν κεφάλαια στον κορβανά της υφεσιακής σας οικονομίας.

Όμως αλίμονο, δεν υπάρχει πιθανότητα να λάβετε αυτά τα πραγματικά σωτήρια για την οικονομία μέτρα, αυτά τα μέτρα ενίσχυσης της οικονομίας, και ειδικά τις αλλαγές στη φορολογία. Ούτε εσείς αλλά ούτε και οι δανειστές σας φαίνεται να αντιλαμβάνεστε τι είναι αυτό που επιτρέπει σε μια οικονομία να ευημερήσει. Δεν είστε οι μόνοι – η σύγχυση είναι παγκόσμια. Όταν οι ΗΠΑ εκλέξουν νέο Πρόεδρο σε δύο χρόνια, αυτό θα αλλάξει, αλλά θα είναι πολύ αργά για να γλιτώσει η Ελλάδα από ακόμη περισσότερα περιττά και αχρείαστα δεινά.

Σας παρακαλώ να αποδείξετε ότι οι δυσπιστίες μου αυτές είναι λανθασμένες βάζοντας με αποφασιστικότητα τη χώρα σας στο δρόμο που θα την κάνει το Χονγκ Κονγκ τη Σιγκαπούρη/την Ελβετία της Μεσογείου.

Η επιτυχία θα είναι η καλύτερή σας εκδίκηση.

The post Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΔΑΞΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟ ΜΑΘΗΜΑ. appeared first on new_anodikiporeia.

Για να είναι ισχυρό ένα νόμισμα, είναι άκρως ζωτικό να υπάρχει για τη χώρα που το εκπροσωπεί η εντύπωση ότι είναι αδιαπέραστη από τους βαρβάρους που υπάρχουν στο εσωτερικό της και στο εξωτερικό της.

Η αξία του αμερικανικού δολαρίου είναι άκρως αλληλένδετη με την ικανότητα των αμυντικών δυνάμεων των ΗΠΑ.

Έχει ειπωθεί ότι η στερλίνα έχασε το κύρος της ως νόμισμα σε παγκόσμιο επίπεδο λόγω της συρρίκνωσης της βρετανικής οικονομίας. Αυτό είναι ένα μόνο μέρος της αλήθειας. Ο κύριος λόγος για την απώλεια του κύρους της στερλίνας στο παγκόσμιο νομισματικό γίγνεσθαι ήταν το γεγονός ότι οι βρετανικές ένοπλες δυνάμεις δεν μπορούσαν να έχουν την παγκόσμια εμβέλεια που μπορούσαν να έχουν εκείνες των ΗΠΑ, κι έτσι η στερλίνα προσπεράστηκε από το δολάριο.

Αν οι ΗΠΑ δεν είχαν τόσο ευρεία στρατιωτική επιρροή, το δολάριο θα είχε ήδη χάσει το παγκόσμιο νομισματικό του κύρος.

Ο πλούτος μιας χώρας σχετίζεται άμεσα με την αισθητή ασφάλειά της, τις μονάδες παραγωγής της, τους πόρους της, τη γνώση και την τεχνογνωσία των ανθρώπων της και των θεσμών της, κι όλα αυτά συνδυασμένα με τη φιλοσοφική κουλτούρα του λαού της.
Ο συνετός επενδυτής του χρηματιστηρίου θα μας πει πως η δημιουργία πλούτου δεν έχει να κάνει με τον συγχρονισμό (timing) αλλά με τον χρόνο που κάποιος επενδύει μέσα σε ένα ομαλό χρηματιστήριο. Το ίδιο ισχύει για τον πλούτο μιας χώρας. Παίρνει χρόνο, ολόκληρες γενιές, για να οικοδομηθεί. Για να αναπτυχθεί μια οικονομία, απαιτείται φροντίδα, ενδιαφέρον και τροφοδότηση για γενιές ολόκληρες, κάτω από ασφαλείς συνθήκες.

Για να αναπτυχθεί η δυτική Ευρώπη και να εξελιχθεί σ’ αυτό που σήμερα ονομάζουμε Δυτικό Κόσμο, χρειάστηκαν χίλια χρόνια αναζυμώσεων, ενόσω το Βυζάντιο κρατούσε την περιοχή αυτή ασφαλή από τις ορδές της Ανατολής.
Ρίξτε μια ματιά στις ισχυρότερες και πλουσιότερες χώρες σήμερα. Είναι πλούσιες και ισχυρές επειδή τροφοδοτούσαν τις οικονομίες τους για γενιές και γενιές, ανενόχλητες από τους βαρβάρους.

Η Ρωσία είναι μια χώρα πλούσια σε πόρους και διαθέτει ικανούς ανθρώπους· παρ’ όλ’ αυτά, είχε συντριβεί από εξωτερικές και από εσωτερικές δυνάμεις κάμποσες φορές. Το 1917 οι μπολσεβίκοι κατέλαβαν την εξουσία στο εσωτερικό της χώρας. Έκτοτε το οικονομικό της στίγμα και η φιλοσοφία των ανθρώπων της υπήρξαν ελαττωματικά, καθώς βασίστηκαν σε κάποιες ασύνετες ή άστοχες αντιλήψεις. Αντίθετα, η Ιταλία, ενώ βρίσκεται σε αναβρασμό σχεδόν καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας της, δεν κυριεύτηκε ποτέ από βαρβάρους στο εσωτερικό της ή από έξω, τουλάχιστον αυτό δεν έγινε ποτέ πλήρως. Σήμερα έχει ισχυρούς και ευρέως γνωστούς θεσμούς και μεγάλες διεθνείς εταιρείες που έχουν ιστορία αιώνων. Αν και σχετικά μικρό κράτος, έχει μεγαλύτερη οικονομία από αυτή της Ρωσίας.

Η Ελλάδα, από την άλλη πλευρά, κυριεύτηκε επανειλημμένως από βαρβάρους, στο εσωτερικό της, και από Πέρσες, Ρωμαίους, Τούρκους, Γερμανούς έξωθεν, και γι’ αυτό έχει χάσει τους θεσμούς της, και σίγουρα την αξίωση για επικράτηση της γλώσσας της ως της πιο ευρέως χρησιμοποιούμενης γλώσσας.

Οι άνθρωποι δεν φτιάχτηκαν όλοι ίσοι· οι ικανοί άνθρωποι ξέρουν ποιοι είναι και αυτό που θέλουν είναι να δημιουργήσουν μια ζωή γεμάτη από παραγωγικότητα και γαλήνη, δε θέλουν να έχουν μια ζωή μη παραγωγική, γεμάτη αναταραχές.

Όταν οι ικανοί άνθρωποι νιώθουν ότι η άμυνα της χώρας τους καταρρέει και ότι η χώρα θα καταληφθεί από βαρβάρους έσωθεν ή έξωθεν, τότε μετακινούνται σε ένα πιο ασφαλές περιβάλλον. Στέλνουν τα χρήματά τους εκεί πριν ακόμα φύγουν. Αυτό ακριβώς συνέβη στους Έλληνες και σε άλλους στην τροχιά της ιστορίας· απλώς έφυγαν από εκεί που βρίσκονταν. Στην περίπτωση των Ελλήνων του Βυζαντίου, μετακινήθηκαν προς τα δυτικά παίρνοντας μαζί τους τα χρήματα και τη γνώση τους, προς όφελος της αναγέννησης της Δύσης.

Υπάρχουν πολιτικές ομάδες που διακηρύττουν πως, όταν έρθουν εκείνες στην εξουσία, θα κατάσχουν τον πλούτο από τους πλούσιους και θα τον ανακατανείμουν με «δίκαιο» τρόπο. Όταν όμως έρχονται στην εξουσία και ψάχνουν να βρουν τους πλούσιους, βρίσκουν άδεια σπίτια και πτωχευμένες εταιρείες. Ο πλούτος έχει φύγει για αλλού. Ο έξυπνος γιος ή η έξυπνη κόρη έχουν αναχωρήσει από τη χώρα μαζί με τα χρήματα της οικογένειας για πιο εύφορα βοσκοτόπια.

Είναι πραγματικά απλό, ο αληθινός πλούτος μιας χώρας είναι τα μυαλά και η ενέργεια των ανθρώπων της, κι αυτά δεν μπορεί κανείς να τα κατάσχει. Αυτά δίνονται μόνο με ελεύθερη βούληση για κοινό όφελος.

Οι ικανοί πρέπει να αισθάνονται πως, ό,τι κι αν συμβεί, η χώρα τους είναι δεσμευμένη να προστατεύει και να διαλαλεί τα δημιουργήματά τους στους αιώνες, αλλιώς είτε θα μετακινηθούν σε άλλα μέρη είτε θα πάνε στην καφετέρια, θα φορέσουν ένα σομπρέρο και θα ρουφάνε γουλιά γουλιά τον καφέ τους για ώρες, και έτσι όλοι θα βγουν χαμένοι.

Για να αναπτυχθεί μια χώρα και να γίνει ισχυρή και πλούσια είναι πολύ σημαντικό να μην επιτρέψει να κυριευτούν οι παραγωγικές της μονάδες και οι θεσμοί της από τους κάθε λογής βαρβάρους. Έχει μεγάλη σημασία να συνεχίσουν αυτές οι παραγωγικές μονάδες και οι θεσμοί να κάνουν τη δουλειά τους ανενόχλητα για γενιές, δημιουργώντας πλούτο, διδάσκοντας και τροφοδοτώντας τους ανθρώπους της ώστε να ανέλθουν σε μεγαλύτερα ύψη ευημερίας και προόδου.

Απόσπασμα από το βιβλίο «17 νόμοι ή κανόνες για να φτιάξεις οποιαδήποτε οικονομία – Ένα οικονομικό σύνταγμα», του Δρα Αλέξανδρου Αλέμη, Προέδρου της Ανοδικής Πορείας
Μετάφραση: Άρης Κούρκουλος
Επιμέλεια: Άννα Σταυροπούλου

The post ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ appeared first on new_anodikiporeia.

Οι περισσότερες εταιρείες δεν συγκαλούν αυθεντικές συναντήσεις προσωπικού όπου όλα τα μέλη του προσωπικού κάθονται μαζί και προβληματίζονται καταθέτοντας ιδέες και σκέψεις και μελετούν τα ζητήματα της εταιρείας.

Υπάρχουν διάφοροι λόγοι γι’ αυτό, όμως οι κυριότεροι έχουν να κάνουν με το ότι ο ιδιοκτήτης:

1. Δε γνωρίζει στ’ αλήθεια πόσο σημαντικές είναι οι εταιρικές συναντήσεις.
2. Επίσης δε γνωρίζει πώς να διεξαγάγει μια γόνιμη συνάντηση προσωπικού.
3. Και συνήθως φοβάται ότι δεν θα είναι σε θέση να διαχειριστεί αυτά που μπορεί να ανακύψουν κατά τη συνάντηση, οπότε νιώθει πως είναι καλύτερα να μην ταράξει τα νερά. Πρόκειται για ένα τρομερό λάθος αφού αυτό που δε γνωρίζει κανείς είναι εκείνο που θα του δημιουργήσει πληγές, και η επικοινωνία είναι η αρχή της επίλυσης όλων των προβλημάτων.

Αν ο ιδιοκτήτης έχει τέτοιου είδους αμφιβολίες σε σχέση με τις συναντήσεις προσωπικού, τότε οποιαδήποτε συνάντηση αποπειραθεί να διεξαγάγει δεν θα είναι τίποτα παραπάνω από χάσιμο χρόνου και για το λόγο αυτό αποφεύγει να τις κάνει.

Έχω δοκιμάσει να κάνω συναντήσεις, κάθε βδομάδα, κάθε δύο εβδομάδες, σε μηνιαία βάση, σε τριμηνιαία βάση, και έχω επίσης δοκιμάσει να μην κάνω καθόλου συναντήσεις. Μετά από εμπειρία 30 ετών διαπίστωσα ότι είναι σημαντικό να κάνω εβδομαδιαίες, μηνιαίες, τριμηνιαίες και ετήσιες συναντήσεις με τη συμμετοχή όλων των μελών του προσωπικού και να τις διεξάγω με θρησκευτική ευλάβεια, αφού συμπεριλαμβάνεται ρητά στην πολιτική της εταιρείας μας.

Αποφασίζουμε πότε είναι η καλύτερη χρονική στιγμή για να γίνονται αυτές οι συναντήσεις (πράγμα που αναφέρεται στην πολιτική της εταιρείας) και κάνουμε τη συνάντησή μας στον προκαθορισμένο χρόνο. Συνήθως οι συναντήσεις προσωπικού γίνονται στο τέλος κάθε κύκλου εργασιών (κάθε εβδομάδα, κάθε μήνα κ.λπ.), όταν όλες οι στατιστικές έχουν υπολογιστεί και απεικονιστεί σε γραφήματα και όταν όλα τα μέλη του προσωπικού είναι παρόντα. Κάνουμε μια εβδομαδιαία συνάντηση διάρκειας δύο ωρών. Μια μηνιαία διάρκειας μισής ημέρας. Μια τριμηνιαία συνάντηση επίσης διάρκειας μισής ημέρας και μια ετήσια συνάντηση που διαρκεί μια ολόκληρη ημέρα.

Ποιοι είναι οι βασικοί λόγοι που πρέπει να κάνουμε συναντήσεις; Υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους μια εταιρεία θα πρέπει να διεξαγάγει συναντήσεις προσωπικού. Οι παρακάτω είναι οι κυριότεροι λόγοι:

1. Για να ολοκληρώσουμε έναν κύκλο εργασίας.

Κάθε περίοδος εργασίας πρέπει να προσδιορίζεται με ένα καταμερισμένο χρονικό περιθώριο όπως, ας πούμε, μια ώρα, μια ημέρα, μια εβδομάδα κτλ. Αυτό το λέμε κύκλο εργασίας. Η συνάντηση του προσωπικού υποδηλώνει το πέρας ενός κύκλου εργασίας και πληροφορεί όλους όσοι εμπλέκονται στον κύκλο ότι ο κύκλος έχει περατωθεί. Είναι πολύ θεραπευτικό.

2. Για να αξιολογήσουμε τον κύκλο εργασιών που μόλις τελείωσε (εβδομάδα, μήνας, έτος κ.λπ.)

Όλα τα μέλη του προσωπικού κάθονται γύρω από το τραπέζι και εξετάζουμε τις στατιστικές τους (το πώς τα πήγαν δηλαδή) αλλά και τις γενικές στατιστικές της εταιρείας (δηλαδή το πώς τα πήγε η εταιρεία).

Περαιτέρω κάνουμε τα κάτωθι:

α. Βάζουμε το μυαλό μας να δουλέψει και γεννάμε ιδέες για το πώς μπορούμε να βελτιώσουμε αυτά που κάναμε καλά (τις στατιστικές που ήταν ανοδικές).

β. Βάζουμε το μυαλό μας να δουλέψει και ρίχνουμε στο τραπέζι ιδέες για το τι θα κάνουμε για να διορθώσουμε τις στατιστικές ή τις ενέργειες που δεν πήγαν καλά.

3. Για να ενισχύσουμε τη συναδελφικότητα μεταξύ των μελών του προσωπικού και να αυξήσουμε την αντίληψη της πραγματικότητας μεταξύ όλων.

Υπάρχει κάτι το θεραπευτικό στο να συνυπάρχουν οι συνάδελφοι και να συντρώγουν όλοι μαζί. Διασφαλίστε ότι θα έχετε πάντοτε διαθέσιμα φαγητά, χυμούς ή ροφήματα, αστεία και πολλές συζητήσεις. Η καλή και ειλικρινής επικοινωνία είναι η καλύτερη τεχνική που υπάρχει στον κόσμο για την ανάπτυξη δεσμών μεταξύ των ανθρώπων.

4. Για να σχεδιάσουμε την επόμενη περίοδο εργασίας.

Βασισμένοι στο νούμερο 2 πιο πάνω χρειάζεται να βρούμε τι θα κάνουμε στην επόμενη περίοδο εργασίας. Στην πραγματικότητα το πλάνο εκπονείται σε τελική ανάλυση από τον ιδιοκτήτη, όμως θα ήταν ανόητος αν δεν εκμεταλλευόταν τη συζήτηση κατά τη διάρκεια της συνάντησης για να συγκεντρώσει ιδέες από το προσωπικό του και να τις χρησιμοποιήσει όλες αυτές για να διατυπώσει τα σχέδια του επόμενου κύκλου εργασίας. Αυτό δεν είναι εύκολο, καθώς χρειάζεται ταλέντο, γνώσεις και εμπειρία για να πάρει κανείς γόνιμες πληροφορίες από αυτές τις συναντήσεις.

Καθώς ο ιδιοκτήτης διατυπώνει κάθε νέο σχέδιο κατά τη διάρκεια της συνάντησης ή πριν από αυτήν, χρησιμοποιεί τη συνάντηση για να πληροφορήσει τα μέλη του προσωπικού γι’ αυτό και για να τους αναθέσει μέρος του σχεδίου με χρονικές προθεσμίες. Χωρίς το βήμα αυτό, η συνάντηση δε θα έχει κατεύθυνση ή συγκεκριμένους στόχους και θα είναι άχρηστη.

5. Για να σηματοδοτήσουμε την έναρξη ενός νέου κύκλου.

Τα μέλη του προσωπικού χρειάζεται να ξέρουν ότι τώρα ξεκινά ένας νέος κύκλος εργασιών. Κάθε συνάντηση πάντα να τη λήγεις με τη φράση «Ας έχουμε μια σπουδαία εβδομάδα/σπουδαίο μήνα/τρίμηνο/έτος», ό,τι ισχύει κάθε φορά. Αυτό είναι επίσης πολύ θεραπευτικό με τον τρόπο που λειτουργεί. Με λίγα λόγια λες: «Αυτή είναι η αρχή ενός νέου κύκλου εργασιών, ας θέσουμε σε εφαρμογή το πλάνο που εκπονήσαμε και πάμε γερά να πετύχουμε. Ξεκινήστε!».

The post ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ (ΜΕΕΤΙΝGS) appeared first on new_anodikiporeia.

The post ΑΙΤΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ appeared first on new_anodikiporeia.

Στη Ασιατική διδασκαλία υπάρχει το εξής γνωμικό: «Όταν ο μαθητής θα είναι έτοιμος, ο δάσκαλος θα εμφανιστεί». Που σημαίνει πως, όταν εμείς είμαστε έτοιμοι, όταν ξέρουμε τι θέλουμε, τότε αυτό κάποιος ή κάποιοι θα βρεθούν για να μας το προσφέρουν.

Για όποιον ΕΙΝΑΙ έτοιμος, μπορεί να βρει πολύτιμη γνώση στην Ανοδική Πορεία για το πώς θα εντοπίσει και θα χειρίζεται στο εξής την καταπίεση.
Μπορεί να αποκτήσει πολύτιμη γνώση για τις αιτίες που κάνουν μια οικονομία να καταρρέει, καθώς και πώς να αλλάξει μια πορεία κατάρρευσης.
Είμαστε εδώ για να σας προσφέρουμε γνώση σε ό,τι αφορά την επίτευξη της ευημερίας της επιχείρησής σας και, ως εκ τούτου, όλου του κράτους.
Ο Σωκράτης είπε: «Υπάρχει μόνο ένα καλό η γνώση, κι ένα κακό, η αμάθεια».
Η ευημερία είναι εφικτή και η ζωή μπορεί να γίνει ένα πετυχημένο παιχνίδι εάν έχουμε τις σωστές γνώσεις τόσο ως άτομο όσο και ως λαός. Οι σωστές γνώσεις κάνουν τη διαφορά.

Θέλετε να μάθετε περισσότερα για να έχετε μια επιτυχημένη επιχείρηση; Τηλεφωνήστε μας στο 210 6427130 και το επόμενο course ή σεμινάριο του Hubbard Management System σας περιμένει. Στόχος μας είναι να σας βοηθήσουμε να γίνετε εσείς η αιτία που καθορίζει τα πράγματα, έτσι ώστε να δεσπόζετε στον τομέα σας.

The post ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ Ή ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ; appeared first on new_anodikiporeia.

Το όλο φάσμα του «εμείς οι πολιτικάντηδες ξέρουμε τι κάνουμε» έχει περίπου ως εξής:

1. Εμείς είμαστε οι ειδικοί για να κυβερνήσουμε τη χώρα. Είμαστε οι μόνοι που μπορούν να φτιάξουν τα πράγματα σε ό,τι αφορά τη χώρα.

2. Πρέπει να μας εμπιστευθείτε καθώς κάνουμε το καλύτερο δυνατό για σας.

3. Τα πράγματα είναι τρομερά δύσκολα.

4. Προσπαθούμε να είμαστε όσο το δυνατόν πιο δίκαιοι με το λαό μας.

5. Είμαστε όλοι ενωμένοι σ’ αυτό. Συμφωνούν οι πάντες μαζί μας.

6. Χρειάζεται να καταναλώνουμε λιγότερα σε όλους τους τομείς. Να καταναλώνουμε λιγότερη ενέργεια, χρήματα, σεξ, οτιδήποτε. Λιτότητα, λιτότητα, λιτότητα, κι αυτό θα φτιάξει, μας λένε, την οικονομία μας.

7. Θα πρέπει να υποφέρουμε για το καλό των επόμενων γενεών. (Διαβάστε το βιβλίο «Η Φάρμα των Ζώων».)

Παρ’ όλ’ αυτά, η οικονομία δεν καλυτερεύει.

Πώς γίνεται αυτό; Ισχυρίζονται ότι έχουν όλες τις απαντήσεις και τα ονόματα πολλών εξ αυτών βρίσκονται πάνω σε κάμποσα πτυχία πανεπιστημίων υψηλού κύρους.

Πρώτα πρώτα ας δούμε λίγο τους αποκαλούμενους οικονομολόγους ή ειδικούς επί των οικονομικών.

Ποιες ακριβώς είναι οι στατιστικές τους; Δημιούργησαν μήπως κάποια εταιρεία πολλών εκατομμυρίων ή μήπως είναι απλώς «καθηγητές» που εκφράζουν ένα σωρό οικονομικές θεωρίες;

Οι περισσότεροι πολιτικάντηδες και οι αποκαλούμενοι οικονομολόγοι έχουν δημιουργήσει πολύ λίγο πλούτο, ακόμα και στις περιπτώσεις που συνέβη να είναι πλούσιοι. Το να τοποθετηθείς στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας Χ και να πληρώνεσαι εκατομμύρια μόνο και μόνο για να προσυπογράφεις κάτι λόγω της πολιτικής σου θέσης δεν σημαίνει ότι γνωρίζεις πώς να δημιουργείς πλούτο. Παρεμπιπτόντως, γνωρίζατε ότι ο Άνταμ Σμιθ, ο «πατέρας του καπιταλισμού», δεν είχε ποτέ δική του επιχείρηση και δεν δημιούργησε ποτέ ο ίδιος πραγματικό πλούτο; Ήταν συγγραφέας και καθηγητής, δεν παντρεύτηκε ποτέ και έζησε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του με τη μητέρα του. Από θεωρίες άλλο τίποτα.

Οπότε ποια είναι η απάντηση; Ποιος γνωρίζει πώς να φτιάξει την οικονομία μιας χώρας;

Για να φτιάξεις κάτι, θα πρέπει να προσλάβεις ανθρώπους που διαθέτουν εμπειρία στο να φτιάχνουν αυτό το συγκεκριμένο πράγμα. Άρα σε ό,τι αφορά την οικονομία και τη δημιουργία πλούτου θα πρέπει να καταφύγεις στους ανθρώπους εκείνους που γνωρίζουν πώς να το κάνουν. Γι’ αυτό θα πρέπει να ψάξουμε και να βρούμε τους ανθρώπους που είναι πραγματικά σε θέση να δημιουργήσουν πλούτο σε σημαντικό βαθμό.

Απ’ ό,τι εγώ παρατηρώ, σε οποιαδήποτε κοινωνία υπάρχει μια μικρή μειοψηφία ανθρώπων που μπορούν πράγματι να δημιουργήσουν πλούτο σε μεγάλη κλίμακα. Πόσο μικρή μειοψηφία; Έχω παρατηρήσει ότι είναι περίπου ένας στους χίλιους. Θα πεις: «Πώς γίνεται να είναι έτσι τα πράγματα; Είναι τόσο μικρό το ποσοστό». Κοιτάξτε, δεν έχω ρωτήσει το Θεό, απλώς γράφω γι’ αυτό που έχω παρατηρήσει και είμαι ειλικρινής σε σχέση με αυτά που έχω παρατηρήσει. Και αυτό που εγώ έχω δει είναι ότι λίγοι άνθρωποι μπορούν να δημιουργήσουν πλούτο σε μεγάλη κλίμακα.

Όσο για το ποιος είναι ο ορισμός που δίνω για τη μεγάλη κλίμακα, ε, είναι ένας όρος χαλαρός αλλά χοντρικά σημαίνει:

Α. Να έχεις μια επιχείρηση της τάξης των δέκα και πλέον εκατομμυρίων.

Β. Να απασχολείς με επιτυχία πάνω από πενήντα άτομα.

Γ. Να έχεις την ευθύνη εσύ και η εταιρεία σου για την παραγωγή κρατικών φόρων άνω του ενός εκατομμυρίου το χρόνο κ.λπ. Ε, πιάνετε την ιδέα.

Αν συμφωνούμε με τα παραπάνω, τότε η λύση για την αποκατάσταση της οικονομίας μιας χώρας είναι πραγματικά απλή. Δίνουμε κίνητρο σε εκείνους τους πολύ λίγους ανάμεσά μας που εγώ ονομάζω δημιουργούς πλούτου ώστε να δουλέψουν νυχθημερόν με σκοπό να δημιουργήσουν όσο πλούτο είναι εφικτό να δημιουργήσουν προς όφελος όλων μας.

Με ποιον τρόπο δίνουμε κίνητρο σε αυτούς τους ανθρώπους; Τους ρωτάμε μέσω ερευνών, παρατηρούμε με τρόπο άμεσο την παρούσα σκηνή και αξιολογούμε ιστορικά δεδομένα για να βρούμε τι ακριβώς χρειάζεται για να γίνουν εκείνοι πλήρως παραγωγικοί και να τα δώσουν όλα.

Οι άνθρωποι αυτοί είναι οι πραγματικοί ήρωες σε κάθε κοινωνία, καθώς σε αυτούς οφείλεται η προσοδοφόρα απασχόληση των ανθρώπων. Δεν οφείλεται στους πολιτικάντηδες ούτε στους καθηγητές.

Αυτοί οι λιγοστοί δημιουργοί πλούτου είναι εκείνοι που πραγματικά μπορούν να αποκαταστήσουν την οικονομία. Θα πρέπει να τους δώσουμε κίνητρα και ΑΥΤΟΙ θα φτιάξουν την οικονομία.

Όμως, καθώς είμαστε έτοιμοι να το κάνουμε αυτό, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας τα εξής:

Α. Δεν θα πρέπει να προσποιηθούμε ότι γνωρίζουμε ποιοι είναι αυτοί. Μερικοί από αυτούς δεν γνωρίζουν καν οι ίδιοι ότι είναι δημιουργοί πλούτου ή σε ποιον βαθμό μπορούν να δημιουργήσουν πλούτο. Το σωστό σύστημα και τα σωστά κίνητρα θα τους κάνουν να ξεπροβάλουν (μελετήστε ιστορικά δεδομένα για τη δημιουργία πλούτου στις ΗΠΑ).

Β. Παρ’ ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι πολύ λίγοι συγκριτικά με τον συνολικό πληθυσμό, δεν μιλάμε για μια χούφτα ανθρώπων. Οπότε εδώ δε μιλάμε για μια ολιγαρχία ή για κάποια ελίτ. Επιπροσθέτως, καθώς οι συνθήκες αλλάζουν, η ομάδα αυτή των ανθρώπων μπορεί επίσης να αλλάξει. Αλλά το σύστημα το οποίο δίνει κίνητρα σ’ αυτούς τους δημιουργούς πλούτου δεν θα πρέπει να αλλάξει.

Ο στόχος κάθε χώρας θα πρέπει να είναι να δημιουργήσει όσο το δυνατόν περισσότερους πλούσιους ανθρώπους στην επικράτειά της κι όχι απλώς μερικούς. Αυτοί οι δημιουργοί πλούτου θα φροντίσουν για τους υπόλοιπους ανθρώπους καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο σύστημα. Θα βοηθήσουν μακροπρόθεσμα ώστε να ισορροπήσει η κοινωνία, και μάλιστα θα το κάνουν καλύτερα από οποιοδήποτε σύστημα κοινωνικής πρόνοιας που έχει δημιουργηθεί και λειτουργεί από την κυβέρνηση.

Γ. Περαιτέρω, παρ’ ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι οι ήρωες της οικονομίας, δεν είπα ότι είναι και άγιοι. Δεν ισχυρίστηκα ότι τα άτομα αυτά δεν χρειάζεται να υπαχθούν σε κανόνες ή ότι όλοι μας θα πρέπει να τους μιμηθούμε και να τους αντιγράψουμε. Αυτό που λέω είναι ότι αποτελούν τα άλογα που θα κουβαλήσουν τα βάρη της οικονομίας. Έχουν την ικανότητα, την τεχνογνωσία, τη θέληση και την αντοχή να επιμείνουν και να κάνουν το πράγμα να γίνει. Χωρίς αυτούς δεν μπορούμε να πετύχουμε την υλοποίηση αυτού του στόχου. Αν μια χώρα επιτρέψει στους δημιουργούς πλούτου που έχει να ακμάσουν και να προκόψουν, η χώρα αυτή θα αφήσει πίσω τις υπόλοιπες, «να τρώνε τη σκόνη της».

Δείτε: Ιστορία «Η Άνοδος των ΗΠΑ σε Παγκόσμια Οικονομική Υπερδύναμη».

Πώς αποκαθιστάς λοιπόν την οικονομία μιας χώρας; Δημιουργείς ένα σύστημα που να προσφέρει κίνητρα στους δημιουργούς πλούτου και θα δεις την οικονομία να ανθίζει και να ακμάζει.

Μπορώ να προβλέψω την απορία: αυτούς τους ανθρώπους τους δημιουργείς ή γεννιούνται; Μου αρέσει η παρομοίωση με τα άλογα. Ένα άλογο γεννιέται άλογο. Δεν μεταμορφώθηκε σε άλογο από γαϊδουράκι ή μουλάρι. Όμως, για να γίνει το άλογο δυνατό και ικανό, χρειάζεται τροφή, προστασία, εκπαίδευση και αναγνώριση.

Πώς φτιάχνεις μια οικονομία;

Κάνεις αυτά που είπαμε παραπάνω ώστε να ξεπροβάλουν απ’ το πλήθος οι δημιουργοί πλούτου που έχεις και τους αφήνεις να τραβήξουν το κάρο της οικονομίας σου στην επιτυχία και στην ευημερία. Περαιτέρω ξεχνάς τους καθηγητές και τους πολιτικάντηδες· αυτοί δεν θα φτιάξουν την οικονομία, άσχετα από το τι λένε. Δεν φταίει το ότι είναι όλοι τους κακοί· φταίει το ότι απλώς δεν ξέρουν πώς να το κάνουν.

Απόσπασμα από το βιβλίο «17 νόμοι ή κανόνες για να φτιάξεις οποιαδήποτε οικονομία – Ένα οικονομικό σύνταγμα», του Δρα Αλέξανδρου Αλέμη, Προέδρου της Ανοδικής Πορείας

The post ΠΩΣ ΦΤΙΑΧΝΕΙΣ ΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ; appeared first on new_anodikiporeia.

Στη ζωή παίρνουμε αυτό στο οποίο δίνουμε την ενέργειά μας. Εφόσον λοιπόν όλη μας η ενέργεια δίνεται στο χρέος, άρα αυτό που αποκομίζουμε είναι χρέος. Σε αυτό οφείλεται και η αύξηση του χρέους, όσο παράξενο και αν μας φαίνεται αυτό.

Σκέφτηκε ποτέ κανείς γιατί η οικονομία μας συρρικνώνεται λόγω του χρέους μας; Εάν χρωστάς, λογικά πρέπει να δουλέψεις πιο πολύ με το μυαλό και το σώμα για να καταφέρεις να αναπτύξεις τα οικονομικά σου έτσι ώστε να μπορέσεις πραγματικά να χειριστείς οποιεσδήποτε οφειλές έχεις. Με άλλα λόγια, πρέπει να ανεβάσεις τα οικονομικά σου για να καταφέρεις να ξεπληρώσεις τις οφειλές σου. Στη δική μας περίπτωση όμως γίνεται το αντίθετο. Γιατί άραγε;

Η βασική αιτία που το χρέος μας παραμένει χωρίς χειρισμό είναι επειδή δίνουμε την ενέργειά μας στο χρέος και στο τι θα κάνει ο κάθε πολιτικός για το χρέος, οπότε αυτό που παίρνουμε πίσω είναι πιο πολύ χρέος.

Αυτό που όμως όλοι θέλουμε είναι μια καλύτερη οικονομία. Μια καλύτερη οικονομία για την οικογένειά μας και για το κράτος. Άρα, εάν θέλουμε αυτό, πρέπει να δώσουμε την ενέργειά μας στο να ενισχύσουμε την οικονομία μας σε όλους τους τομείς έτσι ώστε να ευημερήσουμε. Αλλά πώς θα το κάνουμε αυτό;

Η ευημερία ενός λαού έρχεται πάντα μέσα από την ανταλλαγή ωφέλιμων προϊόντων και αναγκαίων υπηρεσιών.

Στην Ελλάδα των συνεχών πολιτικών εξελίξεων και αλλαγής των νόμων σε εβδομαδιαία βάση είναι εύκολο να πέσει κανείς στην παγίδα «ας περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει». Το μέλλον όμως δεν περιμένει, έρχεται, καλπάζει μάλλον, και οι εξελίξεις είναι ραγδαίες.

Οι πολιτικοί μάς μιλάνε για παγκόσμια οικονομική ύφεση (περισσότερα γι’ αυτό στο επόμενο newsletter μας). Έχετε όμως ελέγξει την ανάπτυξη ανά τον κόσμο; Όλος ο κόσμος αναπτύσσεται με ραγδαίο ρυθμό, και συνεχώς γίνονται αγοραπωλησίες εταιρειών σε μεγέθη μαμούθ, με αξίες δεκάδων ή και εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων. Για ποια ύφεση μιλάμε λοιπόν;

Άσχετα από το τι γίνεται σε πολιτικό επίπεδο και από το τι μας λένε τα κανάλια, ο καθένας από εμάς πρέπει να κλείνει τ’ αυτιά του στην οχλαγωγία και να κοιτάζει το μέλλον της επιχείρησής του.

Για να πετύχει κάποιος στη ζωή, πρέπει να μπορεί να ανταλλάσσει προϊόντα ή υπηρεσίες με άλλους με ανταμοιβή.

Η ζωή πάντοτε ανταμείβει εκείνους που μπορούν και ξέρουν να προσφέρουν ωφέλιμα αγαθά και αναγκαίες υπηρεσίες.

Χωρίς σωστή ανταλλαγή καμιά επιχείρηση δεν πρόκειται να ευδοκιμήσει. Με τη σωστή ανταλλαγή, αργά ή γρήγορα η επιχείρησή σας θα βρει το σωστό δρόμο.
Επίσης, η Ελλάδα της κρίσης αργά ή γρήγορα θα βρει το δρόμο της και θα βρεθεί στο δρόμο της ανάπτυξης. Όταν αυτό θα γίνει, πού θα βρίσκεται η δική σας επιχείρηση; Θα έχει τις ικανότητες να επεκταθεί ή θα περιμένει τις πολιτικές εξελίξεις;

Όσον αφορά την ανταλλαγή, στο course που προσφέρει η εταιρεία μας και διαπραγματεύεται αυτό το θέμα μαθαίνουμε, από τον συγγραφέα Λ. Ρον Χάμπαρντ, ότι υπάρχουν τέσσερις κατηγορίες:

1. Εγκληματική ανταλλαγή. Αυτή είναι όταν κάποιος «παίρνει χρήματα αλλά δεν παραδίδει τίποτε ως ανταλλαγή. Αυτό λέγεται “ξάφρισμα”. Είναι το είδος “ανταλλαγής” των ληστών, των εφοριακών, των κυβερνήσεων και άλλων εγκληματικών στοιχείων.

»2. Δεύτερη κατηγορία είναι εκείνη της μερικής ανταλλαγής. Η ομάδα δέχεται παραγγελίες ή χρήματα για προϊόντα και στη συνέχεια παραδίδει μέρος αυτών των προϊόντων ή μια αλλοιωμένη εκδοχή αυτού που παραγγέλθηκε.

»3. Η τρίτη κατηγορία είναι η ανταλλαγή που είναι γνωστή τόσο στη νομική ορολογία όσο και στον κόσμο των επιχειρήσεων ως “δίκαιη ανταλλαγή”. Λαμβάνει κανείς παραγγελίες ή χρήματα και παραδίδει αυτό ακριβώς που παραγγέλθηκε. Οι πιο επιτυχημένες επιχειρήσεις και δραστηριότητες λειτουργούν στη βάση της “δίκαιης ανταλλαγής”.

»4. Η τέταρτη κατηγορία ανταλλαγής δεν είναι συνηθισμένη. Θα μπορούσε να ονομαστεί ανταλλαγή σε περίσσεια. Σ’ αυτή την περίπτωση δε δίνει κανείς δύο πράγματα για ένα που πήρε ούτε δωρεάν υπηρεσίες, αλλά δίνει κάτι πιο πολύτιμο από εκείνο για το οποίο πληρώθηκε». Παράδειγμα: Όταν οι πελάτες έρχονται στο γραφείο μας, τους προσφέρουμε καφέ ή χυμό. Εάν είναι να περιμένουν πολλή ώρα ή έχουμε να κάνουμε πολλή δουλειά, τους αγοράζουμε γεύμα από το διπλανό εστιατόριο. Το βράδυ τούς παίρνουμε τηλέφωνο να δούμε πώς αισθάνονται κ.λπ.

«Τώρα, είτε το πιστεύετε είτε όχι, το εισόδημα του οργανισμού και ο μισθός του προσωπικού εξαρτώνται από το ποια από τις τέσσερις κατηγορίες ανταλλαγής που δίνονται παραπάνω εφαρμόζεται από α) τον οργανισμό ή την ομάδα και β) από το µέλος του προσωπικού μέσα στην ομάδα.

»Αν κυριαρχεί το (1), το εισόδημα θα στερέψει σε σημείο που δεν φαντάζεσαι. Παρ’ όλο που η τηλεόραση και οι ταινίες του κινηματογράφου προσπαθούν να µας πουν ότι ο µόνος τρόπος να γίνει κανείς πλούσιος είναι κλέβοντας, αυτό δεν αληθεύει. Εκείνοι που το κάνουν αυτό, είτε είναι ληστές είτε απατεώνες επιχειρηματίες είτε κυβερνήσεις, δε θα μείνουν για πολύ σ’ αυτό τον κόσμο. Όσο μεγαλύτερη είναι η ομάδα τόσο περισσότερο χρόνο της παίρνει να καταρρεύσει, αλλά θα καταρρεύσει στα σίγουρα. Και το άτομο που παίρνει αλλά δε δίνει, πολύ γρήγορα θα βρεθεί πολύ άσχημα μπλεγμένο, µε πολλούς τρόπους.

»Η δεύτερη κατηγορία, της μερικής ανταλλαγής, μπορεί να κρατήσει ένα άτομο ή μια ομάδα σε λειτουργία µόνο για ένα άλφα χρονικό διάστημα. Το τελικό αποτέλεσμα είναι η επώδυνη απώλεια θέσης, καθώς βέβαια και η απώλεια εισοδήματος. Πολλές “τριτοκοσμικές χώρες”, ακόμη και οι μεγαλύτερες, βρίσκονται αυτή τη στιγμή σ’ αυτή τη δυσχερή θέση. Παίρνουν, αλλά δεν παράγουν ούτε και προσφέρουν. Αυτό ακριβώς είναι ο πληθωρισμός. Οι στρατιές των ανέργων αποτελούνται από τέτοιους ανθρώπους.

»Η τρίτη κατηγορία, της “δίκαιης ανταλλαγής”, δίνει σε κάποιον μια µάλλον σταθερή πρόοδο. Θεωρείται τίμια, είναι κοινωνικά αποδεκτή και απολύτως νόμιμη. Δεν εγγυάται, όμως, την επέκταση ή τη βελτίωση της ομάδας ή της τύχης ενός ανθρώπου. Μόλις και μετά βίας προσφέρει άνεση.

Η τέταρτη κατηγορία είναι η προτιμότερη. Είναι εκείνη βάσει της οποίας θα πρέπει να προσπαθείς να ενεργείς. Να παράγεις σε περίσσεια και να προσπαθείς να προσφέρεις ποιότητα καλύτερη από την αναμενόμενη. Να προσφέρεις και να πληρώνεσαι γι’ αυτό, βεβαίως, αλλά να προσφέρεις κάτι που είναι καλύτερο και περισσότερο απ’ αυτό που παραγγέλθηκε. Να προσπαθείς πάντοτε να γράφεις μια ιστορία καλύτερη από την αναμενόμενη, να προσπαθείς πάντοτε να προσφέρεις καλύτερη δουλειά από αυτήν που παραγγέλθηκε. Πάντοτε να προσπαθείς –και να προσφέρεις– ένα καλύτερο αποτέλεσμα από το προσδοκώμενο.

»Αυτή η τέταρτη αρχή είναι σχεδόν άγνωστη στον κόσμο των επιχειρήσεων και των τεχνών. Παρά ταύτα, αποτελεί το κλειδί για τεράστια επιτυχία και επέκταση».
Εάν εμείς, ως άνθρωποι και ως λαός, καταφέρουμε να δίνουμε ανταλλαγή σε περίσσεια, τότε γρήγορα θα μπορέσουμε να ξεπεράσουμε την κρίση, πρώτα τη φιλοσοφική και μετά την οικονομική.

The post ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ appeared first on new_anodikiporeia.

ένα άρθρο του Patrick Valtin[1]

4 κριτήρια που θα σε βοηθήσουν να προσελκύσεις τον καλύτερο – και να αποφύγεις τους υπόλοιπους!

Η Μαρία είναι μια απογοητευμένη επιχειρηματίας που κάνει προσπάθειες να προσλάβει έναν Υπεύθυνο Μάρκετινγκ εδώ και 8 μήνες. Η τελευταία της απόπειρα ήταν σκέτη καταστροφή: πάνω από 4.500 Ευρώ ξοδεύτηκαν για αγγελίες πρόσληψης και 63 λεπτομερείς ελέγχους βιογραφικών. Μετά από 27 συνεντεύξεις σε μια εβδομάδα, έγινε δεύτερη συνάντηση με 4 επιλεγμένους υποψήφιους. Κανείς από αυτούς τους φιναλίστ δεν πήρε τη δουλειά.

Πού είχε στραβώσει το πράγμα και γιατί η Μαρία ήταν τόσο αναστατωμένη; Η απάντηση απλώς είναι ότι η εταιρεία είχε προσελκύσει τα ΛΑΘΟΣ άτομα! Μια ανάλυση στις αγγελίες για δουλειά αποκάλυψε ότι είχε δοθεί υπερβολική έμφαση στις τυπικές δεξιότητες και στην εμπειρία όσον αφορά τη δουλειά, ενώ δίνονταν μεγάλες υποσχέσεις για ελκυστικό μισθό. Ωστόσο έλειπε μια σαφής περιγραφή ιδιαίτερων προσωπικών δεξιοτήτων σε σχέση με τη δουλειά που ήταν απαραίτητες για να διαπρέψει κανείς σ’ αυτήν και στο εταιρικό περιβάλλον της Μαρίας. Ακόμα πιο σημαντικό, η αγγελία «πουλούσε» τα λάθος οφέλη στους λάθος ανθρώπους – καμία σαφής αναφορά στα πιο σημαντικά κριτήρια επιλογής για τα οποία ψάχνουν οι παίκτες της Α’ κατηγορίας!

Εάν θέλεις να προσελκύσεις παίκτες Α΄ κατηγορίας, πρέπει να καταλάβεις ότι η πρόκληση για σένα δεν είναι να τους βρεις, αλλά να τους προσελκύσεις! Οι προσλήψεις είναι σαν το μάρκετινγκ: αν δεν ξέρεις τι είδους παίκτες Α΄ κατηγορίας ψάχνεις, δε θα σου εμφανιστούν ποτέ. Έχεις χιλιάδες ανταγωνιστές όταν φτάνεις να προσελκύσεις τον καλύτερο, γνωρίζοντας ότι ο αγώνας για να κερδίσουν τον ταλαντούχο είναι λυσσαλέος και ότι κάθε επιχείρηση σαν τη δική σου είναι πρόθυμη να πληρώσει παραπάνω, να συμβιβαστεί και να κάνει θυσίες προκειμένου να προσελκύσει τους παίκτες Α΄ κατηγορίες.

Τα 4 κριτήρια επιλογής για τους παίκτες της Α΄ κατηγορίας

Μπορείς πάντα να αξιολογήσεις έναν υποψήφιο με βάση 4 επίπεδα όσον αφορά τα κίνητρα εύρεσης εργασίας. Τα πρώτα 2 κριτήρια είναι πολύ λογικά και τα περιθώρια διαπραγμάτευσης είναι πολύ περιορισμένα. Τα δύο τελευταία κριτήρια είναι ανατρεπτικά, είναι πολύ πιο συναισθηματικά και έχει αποδειχθεί ότι είναι τα πιο σημαντικά για τους παίκτες Α΄ κατηγορίας. Η θετική πλευρά σ’ αυτό είναι η εξής: έχεις άφθονο χώρο για να συναγωνιστείς σ’ αυτά τα δύο. Για να είμαστε ακριβείς, τα 4 κριτήρια που παρουσιάζονται παρακάτω είναι κατά σειρά σπουδαιότητας:

Η φύση της δουλειάς. Ο παίκτης Α΄ κατηγορίας θέλει να κάνει αυτό που του αρέσει. Άσχετα από το πόσο σκληρές μπορεί να είναι οι συνθήκες στην αγορά εργασίας, θέλεις να προσελκύσεις εκείνους που είναι παθιασμένοι με αυτό που κάνουν, εκείνους που δε θα συμβιβάζονταν εύκολα όσον αφορά τις μακροπρόθεσμες φιλοδοξίες τους. Δήλωσε ξεκάθαρα στην αγγελία σου ότι ψάχνεις μόνο για όσους είναι παθιασμένοι με αυτό που κάνουν. Πάντα να δίνεις προτεραιότητα στους υποψήφιους εκείνους που δείχνουν μεγάλη επιμονή στον επαγγελματικό τους προσανατολισμό. Όσο για τους νεαρούς υποψήφιους, είναι σημαντικό να ανιχνεύσεις ποιοι είναι αποφασισμένοι να κουβαλούν έναν συγκεκριμένο ακαδημαϊκό προσανατολισμό: Υποκινούνται από κάποιον σκοπό ή απλώς τελειώνουν τις σπουδές τους χωρίς πρόθεση για το μέλλον; Έχε το νου σου για τους υποψήφιους χωρίς σκοπό που κυρίως ψάχνουν μια δουλειά «για να βγάζουν τα προς το ζην».

Μισθός και άλλες μορφές ανταπόδοσης. Οι υποψήφιοι που διαθέτουν τα προσόντα ξέρουν ποια είναι η αξία τους. Ακόμα κι αν η τωρινή αγορά εργασίας είναι μια «αγορά όπου η προσφορά εργασίας ξεπερνά τη ζήτηση», βεβαιώσου ότι εσύ προσφέρεις στους επιλεγέντες παίκτες ένα ελκυστικό πακέτο που θα τους δώσει κίνητρο για μακροπρόθεσμη ανταμοιβή. Όμως, αν πραγματικά θέλεις να προσελκύσεις παίκτες Α΄ κατηγορίας, πρόσφερε ανταμοιβές βάσει απόδοσης, για παράδειγμα μπόνους ή μερίδιο από τα κέρδη. Μείωσε το φιξαρισμένο (καθορισμένο) τμήμα του μισθού και πρόσφερε μεγαλύτερες ανταμοιβές βάσει απόδοσης, οι οποίες οδηγούν σε προσωπική και οργανωτική αποδοτικότητα – και επίσης πρόσφερε δέσμευση ανταμοιβής για το μέλλον. Να έχεις το νου σου για τον ικανό ή έμπειρο υποψήφιο που προσπαθεί να σου «πουλήσει» το ταλέντο του σε υψηλότερη τιμή χωρίς την επιθυμία για ανταμοιβή βάσει απόδοσης. Τα χρόνια που θα έρθουν θα είναι λαμπρά για σένα και την επιχείρησή σου με την προϋπόθεση ότι θα τοποθετήσεις γύρω σου συνεργάτες ικανούς, αφοσιωμένους, με ομαδικό πνεύμα και κίνητρα για το μέλλον!

Εργασιακό περιβάλλον. Μπορεί το προσωπικό να λέει ότι θέλει μια δουλειά με καλύτερο μισθό, η πραγματικότητα όμως ίσως είναι διαφορετική. Οι άνθρωποι δεν εγκαταλείπουν την εταιρεία τους, εγκαταλείπουν το αφεντικό τους. Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, σχεδόν τρεις στους πέντε υπαλλήλους θεωρούν ότι το αφεντικό τους συχνά δεν καταφέρνει να τιμήσει τις υποσχέσεις του και το 37% των υπαλλήλων λέει ότι τα αφεντικά δεν εκφράζουν καν κάποια αναγνώριση όταν πρέπει. Ένα άλλο 23% λέει ότι οι προϊστάμενοί τους κατηγορούν άλλους για να καλύψουν λάθη ή για να βγουν από τη δύσκολη θέση. Οι πιο πολλοί εργαζόμενοι φεύγουν λόγω της προβληματικής σχέσης με κάποιον προϊστάμενο κυρίως κι όχι λόγω απογοήτευσης για το μισθό. Πάνω από το 77% από αυτούς βρίσκει δουλειά με τον ίδιο μισθό. Να έχεις υπόψη σου ότι ένας παίκτης Α΄ κατηγορίας ως πρώτη κίνηση θα κρίνει την εταιρεία σου με τα ίδια ανατρεπτικά κριτήρια που θα χρησιμοποιούσε ένας δυνητικός πελάτης με έναν προμηθευτή. Η στάση του υπευθύνου προσλήψεων, η φιλική διάθεση του προσωπικού, το χαμόγελο στο πρόσωπο της υπεύθυνης στη ρεσεψιόν, κλπ., είναι παράγοντες που θα προσελκύσουν –ή θα τρομάξουν– τους καλούς υποψήφιους. Οπότε να είσαι σαφής στο μήνυμά σου: θα προσλάβεις μόνο εκείνους που θέλουν να περνάνε ωραία στη δουλειά, που απολαμβάνουν τη δυνατή ομαδική δουλειά και συνεισφέρουν οι ίδιοι όπως θα ήθελαν να συνεισφέρουν οι άλλοι σ’ αυτούς.

Προκλήσεις και Μέλλον. Πολλοί υποψήφιοι ψάχνουν κατά κύριο για μια ασφαλή θέση εργασίας. Οι παίκτες Α΄ κατηγορίας δεν νοιάζονται γι’ αυτό. Αυτό που θέλουν κυρίως είναι να αντιμετωπίζουν προκλήσεις και να ξεπερνούν τον πήχη που οι ίδιοι βάζουν. Το βλέμμα τους είναι στραμμένο στο μέλλον και θέλουν να αποδείξουν ότι «μπορούν να τα καταφέρουν». Ανταποκρίνονται άμεσα σε ευθύνες του τύπου «Επικίνδυνη (ακατόρθωτη) αποστολή». Πιστεύουν σε ένα πιο φωτεινό μέλλον στο οποίο νιώθουν ότι μπορούν να συμβάλουν. Το να είναι μέλη μιας ομάδας που δουλεύει με στόχους στο μέλλον είναι από μόνο του μια ανταμοιβή. Ο μισθός έρχεται αμέσως μετά.

Ο παράγοντας-κλειδί είναι ο εξής: θέλει ο υποψήφιος έναν ενεργό ρόλο στην εξάπλωση της επιχείρησής σου; Ανταποκρίνεται θετικά στις προκλήσεις που θέτεις; Πολλοί εργαζόμενοι έχουν την τάση να είναι υπερβολικά ευχάριστοι και να υπόσχονται πάρα πολλά κατά τη διάρκεια της πρόσληψης. Η αλήθεια είναι η εξής: τρόμαξε τους υποψήφιους με το να είσαι απόλυτα σαφής και απόλυτα σταράτος σχετικά με τις τρέχουσες προκλήσεις ή δυσκολίες. Κατόπιν, και μόνο τότε, δείξ’ τους το μέλλον.

Ο παίκτης Α΄ κατηγορίας θα ενθουσιαστεί μ’ αυτό. Οι υπόλοιποι υποψήφιοι φυσιολογικά θα τραβηχτούν μακριά, κι αυτό ακριβώς θέλεις! Εάν δεν παρουσιάσεις τις προκλήσεις πρώτα, θα προσελκύσεις όντως ακατάλληλους υποψήφιους για τη δουλειά. Η εργασιακή ασφάλεια θα πρέπει να είναι η ανταμοιβή για τη δημιουργία ενός λαμπρού μέλλοντος και τη συνεισφορά σ’ αυτό, όχι ένα δικαίωμα δοσμένο από το Θεό που εσύ, ο εργοδότης, πρέπει να πληρώνεις για κάθε εργαζόμενο που λουφάζει μπροστά στις προκλήσεις. Η πρόκληση είναι ΤΟ σημείο-κλειδί. Το λαμπρό μέλλον είναι η ανταμοιβή!

Έτσι λοιπόν, προκειμένου να προσελκύσεις τον καλύτερο και να αποφύγεις τους υπόλοιπους, συγκέντρωσε όλη σου την προσοχή ώστε να συναγωνιστείς καλύτερα όσον αφορά τα 2 τελευταία κριτήρια. Μπορεί τα 2 πρώτα να μη σου δίνουν πολύ χώρο για πολύ δυνατό συναγωνισμό, όμως τα 2 τελευταία ανατρεπτικά, συναισθηματικά κριτήρια σού προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες να δείξεις –και να κάνεις– τη διαφορά!

[1] Σ.τ.Μ.: Ο Patrick Valtin είναι διεθνούς φήμης ομιλητής και σύμβουλος σε θέματα πρόσληψης και προσωπικού.

The post ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ: ΠΩΣ ΠΡΟΣΕΛΚΥΕΙΣ ΠΑΙΚΤΕΣ Α΄ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ; appeared first on new_anodikiporeia.

Αν και έχουν γραφτεί πολλά, κανένας δεν έχει προτείνει τη σωστή λύση.

Όταν βρεθεί η σωστή λύση στο πρόβλημα, τότε, το πρόβλημα λύνεται ως διά μαγείας, μας λέει ο φιλόσοφος  Λ. Ρον Χάμπαρντ.

Ποια είναι άραγε η λύση για μας;

Γιατί ως λαός δεν μπορούμε να σταθούμε στο ύψος μας, να πολλαπλασιάσουμε τα κεκτημένα; Κι όχι μόνο αυτό, αλλά χάνουμε κιόλας, με χρέη, δάνεια, τόκους και μνημόνια;

Από την πλευρά μου, έχω να πω το εξής:

Η ζωή είναι ένα παιχνίδι. Σε κάθε παιχνίδι, κερδίζει αυτός που έχει την καλύτερη ομάδα. Τους καλύτερους συμπαίκτες, τους καλύτερους προπονητές, τους καλύτερους υποστηρικτές.

Χωρίς ομάδα, δεν πάει κανείς πουθενά.

Αλλά, για να έχεις ομάδα, πρέπει να τη στήσεις, κομμάτι κομμάτι, και συνεχώς να την ελέγχεις για να γίνεται καλύτερη.

Εάν δεν σε ενδιαφέρει να έχεις ομάδα, τότε δεν θα την έχεις.

Εμείς οι Έλληνες, επί το πλείστον ως μεμονωμένα άτομα, δεν πασχίζουμε να έχουμε ομάδα.

Γιατί καταντήσαμε έτσι και φτάσαμε να μην προσπαθούμε να έχουμε ομάδα;

Αυτό είναι θέμα διατριβής για άλλη φορά.

Το γεγονός είναι ότι τώρα εμείς οι Έλληνες δεν πασχίζουμε να έχουμε ομάδα και χωρίς ομάδα δεν μπορούμε να κερδίσουμε το παιχνίδι της ζωής και σίγουρα δεν μπορούμε να προοδεύσουμε.

Τουλάχιστον τα τελευταία 30 χρόνια, στην Ελλάδα επικρατεί η φιλοσοφία «Ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε …». Έτσι δε γίνεται να κερδίσουμε κανένα παιχνίδι.

Η πλεινότητα των Ελλήνων σήμερα δεν ενδιαφέρεται για το δημόσιο καλό, ενδιαφέρεται μόνο για τον εαυτό του ή για το δικό του σπίτι.

Θυμηθείτε όμως: Εάν δεν έχουμε ομάδα, δεν μπορούμε να κερδίσουμε το παιχνίδι. Άρα, και το δικό μας σπίτι δεν θα τα πάει καλά χωρίς ομάδα. Εάν δεν ενδιαφερόμαστε για το δημόσιο καλό, είναι σαν να μην ενδιαφερόμαστε για το δικό μας σπίτι. Όλα αυτά είναι αλληλένδετα μεταξύ τους.

Για παράδειγμα: Εάν δεν ενδιαφερόμαστε για το δρόμο που περνάει μπροστά από το σπίτι μας ή που οδηγεί στο σπίτι μας ή οδηγεί στη γειτονιά μας, τότε το σπίτι μας χάνει αξία, λόγω του ότι η γειτονιά χάνει αξία. Πολύ απλό. Επίσης, εάν δεν ενδιαφερθούμε για τη γειτονιά μας, γιατί η γειτονιά να ενδιαφερθεί για μας;

Στις τελευταίες εκλογές, το πρώτο κόμμα ήταν αυτοί που δεν ψήφισαν, σχεδόν το 40%. Φίλε μου, εάν δεν ασχολείσαι εσύ με τα συμφέροντά σου, πώς θέλεις να το κάνουν οι άλλοι για σένα;

Και για να εξετάσουμε λίγο το «ασχολείσαι». Για κοιτάξτε γύρω σας, τους γνωστούς και φίλους σας: Στηρίζουν πολιτικά κόμματα παρέχοντας χρήματα και ενέργεια; Οι περισσότεροι όχι. Οπότε, με ποιον τρόπο τα υφιστάμενα κόμματα κάνουν προεκλογικές εκστρατείες; Πώς πληρώνουν διαφημίσεις στην τηλεόραση ή στις εφημερίδες; Κάποιος άλλος ή κάποιοι άλλοι πληρώνουν και βάζουν ενέργεια. Αυτοί που πληρώνουν έχουν τους δικούς τους στόχους και σκοπούς.

Ταυτίζονται, άραγε, αυτοί οι στόχοι και οι σκοποί με τους δικούς μας;

Φυσικά και όχι!

Εάν δεν στηρίζουμε εμείς τη διοικητήρια ομάδα μας, τότε τη στηρίζουν κάποιοι άλλοι. Πώς εμείς όμως περιμένουμε από τη διοικητήρια ομάδα να εκπροσωπήσει τα δικά μας συμφέροντα; Αυτό είναι οξύμωρο!

Ο Περικλής (στον «Επιτάφιο» του Θουκυδίδη) λέει τα εξής στους Αθηναίους:

Περιληπτικά, ο Περικλής μάς λέει πως αυτός που δεν συμμετέχει δεν είναι φιλειρηνικός αλλά άχρηστος.

Θέλουμε να πετύχουμε στη ζωή; Αν ναι, θα πρέπει να συμμετέχουμε και να φτιάξουμε την ομάδα.

Θα μου πεις: «Καλά όλα αυτά που λες, αλλά εγώ είμαι μόνο ένας».

Λοιπόν: Όλες οι αλλαγές στη ζωή πηγάζουν από κάποιον που ξεκίνησε κάτι κάπου μόνος του, και αυτός ο κάποιος έφτιαξε την ομάδα του, κι η ομάδα αυτή ενώθηκε με μια άλλη ομάδα και ούτω καθεξής.

Εάν σκεφτεί κανείς ότι οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα, περίπου 90%, είναι απαθείς και δεν κάνουν τίποτα, απλώς ακολουθούν σαν κοπάδι ό,τι τους πουν, και ότι το 5% είναι κακοί και αδιόρθωτοι, τότε υπάρχει μόνο ένα μικρό ποσοστό του λαού που μπορεί να αποφασίσει να κάνει κάτι. Αν και μικρό αυτό το ποσοστό μπορεί με λίγη προσπάθεια να καταφέρει να αλλάξει τα πράγματα, επειδή οι άλλοι δεν κάνουν τίποτα να αλλάξει.

Επίσης, ας μην ξεχνάμε ότι όλοι οι πόλεμοι στην τελική ανάλυση γίνονται για τη σκλαβιά ή την ελευθερία. Η ελευθερία τιμάται με ένα πράγμα μόνο, την ψήφο μας. Εάν πετάμε την ψήφο μας, πετάμε την ελευθερία μας.

Θα μου πεις και πάλι: «Εύκολο να το λες!».

Είναι εύκολο, απλώς μας έχουν πείσει ότι είναι βουνό. Δεν είναι έτσι τα πράγματα όμως.

Το πιστεύω σου το ορίζεις εσύ.

Εάν πιστεύεις ότι είσαι θεός, προσπαθείς να κάνεις πράγματα που τα κατορθώνουν μόνο οι θεοί. Εάν πιστεύεις ότι είσαι αρνάκι, τότε ετοιμάζεσαι να γίνεις το δείπνο του αφέντη.

Η επιλογή είναι δική μας.

Doctor of Dental Surgery ALEXANDER ALEMIS

The post 40% ΑΠΟΧΗ: ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΟΥΝ; appeared first on new_anodikiporeia.

Θα έβγαινες με φίλους; Θα πήγαινες στην παραλία; Θα ταξίδευες σε όλο τον κόσμο;
Ακόμα κι αν δεν χρειαζόταν να δουλέψεις, πιθανότατα θα ήθελες να παραμείνεις παραγωγικός. Ίσως να διάλεγες πλέον τους πελάτες. Ίσως να ασχοληθείς με την έρευνα. Να ξεκινήσεις μια διαφορετική επιχείρηση. Να δώσεις κάπου δωρεάν το χρόνο σου. Να διδάξεις. Να κατέβεις στις εκλογές.
Σε κάθε περίπτωση, αν δεν ευημερείς, δεν μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις. Αν όμως χρησιμοποιήσεις τις συμβουλές που ακολουθούν, η οικονομική σου ανεξαρτησία είναι σχεδόν σίγουρη.

10 ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΟΙ ΤΡΟΠΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑ

□ Ασχολείσαι με κάθε λογής ασήμαντα θέματα.
□ Υπομένεις καταστάσεις στη δουλειά που δε σου αρέσουν αντί να τις αλλάξεις.
□ Εξαπατάς τους πελάτες, το προσωπικό, τον ασφαλιστικό φορέα ή την εφορία.
□ Κατηγορείς την οικονομική κατάσταση, την κυβέρνηση, άλλες ομάδες ή άτομα για τα προβλήματά σου.
□ Ζεις πέρα από τις δυνατότητές σου.
□ Δουλεύεις με ανθρώπους που σε ρίχνουν.
□ Προσπαθείς να καταστρέφεις κόσμο, μαζί και τους «ανταγωνιστές» σου.
□ Αποφεύγεις τις προκλήσεις, αγνοείς τα προβλήματα, αρνείσαι να βελτιωθείς.
□ Ακολουθείς το πλήθος• ποτέ δεν ξεχωρίζεις.
□ Κατακρίνεις τον εαυτό σου.

10 ΣΩΣΤΟΙ ΤΡΟΠΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑ

□ Εστιάζεις στους επαγγελματικούς σου στόχους• οραματίζεσαι την ιδανική επαγγελματική σου κατάσταση και τον ιδανικό τρόπο ζωής σου.
□ Επενδύεις στον εαυτό σου, στο επάγγελμά σου και στο προσωπικό σου με τρόπους που εκτοξεύουν την παραγωγικότητα.
□ Αντιμετωπίζεις τις καταστάσεις και κάνεις αυτό που ξέρεις ότι πρέπει να κάνεις• δεν έχεις δικαιολογίες.
□ Αναθέτεις όσο το δυνατόν πιο πολλές ευθύνες σε όσο το δυνατόν πιο πολλούς ανθρώπους.
□ Παίρνεις καινούργια μαθήματα από κάθε αποτυχία, λάθος και απώλεια.
□ Έχεις γύρω σου ειδικούς, όπως λογιστές, συμβούλους επενδύσεων, δικηγόρους και συμβούλους επιχειρήσεων.
□ Κάνεις τον επαγγελματικό σου χώρο όσο το δυνατόν πιο ευχάριστο για οποιονδήποτε σχετίζεται μαζί του.
□ Δέχεσαι την προσωπική σου ευθύνη στη ζωή σου, είτε είναι καλό, είτε κακό είτε άσχημο.
□ Δημιουργείς έντονο ενθουσιασμό σε καθημερινή βάση.
□ Αρπάζεις τις ευκαιρίες όταν εμφανίζονται• θα έχεις όφελος από αυτές αν κάνεις όλα τα παραπάνω.

Κάνε μια αυτοαξιολόγηση

Βάλε τικ σε όλα τα κουτάκια που ισχύουν για σένα την παρούσα στιγμή. Πρόσθεσε έναν πόντο για κάθε «Σωστό τρόπο» που έκανες τικ, και αφαίρεσε έναν πόντο για κάθε «Λάθος τρόπο» που έκανες τικ.
Αν έχεις 5 πόντους ή παραπάνω, είσαι στο σωστό δρόμο για οικονομική ανεξαρτησία.
Αν το σκορ σου είναι 0-4 πόντοι, έχεις σημαντικό δυναμικό για ευμάρεια, αλλά ανεκμετάλλευτο.
Αν το σκορ σου είναι κάτω από το 0, το εισόδημά σου είναι στάσιμο και ο ελεύθερος χρόνος σου σπάνιος. Δε θα κερδίσεις μόνιμες διακοπές αν δεν κάνεις κάποιες μεγάλες αλλαγές.
Εάν ξεφορτωθείς τους «Λανθασμένους τρόπους» και αυξήσεις τους «Σωστούς», θα κερδίσεις την ευημερία, την ελευθερία και την απόλαυση που αξίζεις.

Penny Racheff, Managing Partner

The post 20 ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ appeared first on new_anodikiporeia.

Κάθε εργασία στο γραφείο σου βρίσκεται είτε σε Φάση Ι είτε σε Φάση ΙΙ. Όταν κάνεις μια εργασία μόνος σου (όντας ο ιδιοκτήτης), είσαι στη Φάση Ι. Εάν κάποιος άλλος κάνει τη δουλειά, η δουλειά είναι σε Φάση ΙΙ.

Το πόσο καλά χειρίζεσαι τις δύο φάσεις, και πώς αλλάζεις από τη μία στην άλλη, καθορίζει την εξάπλωσή σου.

Φάση Ι

Όταν ξεκινάς τη δραστηριότητά σου, είσαι σε Φάση Ι. Απαντάς στο τηλέφωνο, καθαρίζεις το γραφείο και γράφεις τις επιταγές. Χτίζεις ένα γερό θεμέλιο για τη δραστηριότητά σου. Ωστόσο, καθώς δεν μπορείς να κάνεις τα πάντα μόνος σου και επεκτείνεσαι,  πρέπει να βγεις από τη Φάση Ι, όσο το δυνατόν πιο σύντομα.

Εδώ όμως πρέπει να προσέξεις. Ο καλός διοικητής είναι αυτός που ξέρει όλες τις δουλειές κάτω από αυτόν και μπορεί να εκπαιδεύει άλλους σε αυτές.

«Ουσιαστικά, ένα στέλεχος είναι ένα εργαζόμενο άτομο το οποίο μπορεί  επιδέξια να χειρίζεται κάθε πόστο ή μηχάνημα ή σχέδιο που έχει υπό την ευθύνη του.

Επομένως, ένα στέλεχος  αποδέχεται βοήθεια υπό όρους μέχρι να αποδειχτεί ότι αυτό είναι βοήθεια, και στο μεταξύ δεν χαλαρώνει τον έλεγχό του σε έναν τομέα που έχει υπό την ευθύνη του μέχρι να είναι σίγουρος ότι ο τομέας μπορεί να λειτουργήσει». – Λ. Ρον Χάμπαρντ

Οπότε, εάν εγκαταλείψεις τη Φάση Ι χωρίς να μάθεις όλες τις δουλειές, και προσλάβεις  έναν ειδικό, θα χάσεις  την ευκαιρία να μάθεις κάθε πτυχή της δουλειάς σου. Δεν έχεις τη δυνατότητα να επεξεργαστείς τον καλύτερο τρόπο για να κάνεις την κάθε δουλειά. Χάνεις την εμπειρία και την κατανόηση σχετικά με το τι απαιτείται για να κάνεις τη δουλειά. Η αντικατάσταση ενός ειδικού είναι πολύ δύσκολο πράγμα.

Για παράδειγμα, ξέρεις να λειτουργείς  τον υπολογιστή σου  στο γραφείο;  Εάν δεν ξέρεις, κάποιος υπάλληλος μπορεί να πει: «Μου παίρνει  1 ώρα για να παρακολουθώ τα δεδομένα που πρέπει να γίνουν backup. Στο κάτω κάτω έχουμε μια βάση δεδομένων 10 giga να εναρμονίσω και να κάνω συμπίεση». Εάν δεν είσαι  εξοικειωμένος με τα κομπιούτερ, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα άλλο εκτός από το να δώσεις αύξηση στο «τζιμάνι» τον κομπιουτερά σου. Όμως αν έχεις περάσει από Φάση Ι όταν αγόρασες  το πρώτο σου κομπιούτερ και κάνεις το ίδιο με κάθε αναβάθμιση, θα ξέρεις ότι το backup του κομπιούτερ μπορεί να γίνεται στο παρασκήνιο, χωρίς να χρειάζεται παρακολούθηση.

Μπορείς να μαζέψεις με άνεση χρήματα από τους πελάτες; Να υπολογίσεις τις προμήθειες; Να κανονίσεις τις οικονομικές συναλλαγές με τους  πελάτες; Να διεκπεραιώσεις τα λογιστικά; Να βρεις νέους πελάτες από λίστες; Να διαβάσεις τον ισολογισμό; Να αναλύσεις το αρχείο του καινούριου πελάτη;

Σε μια έκτακτη ανάγκη, μπορείς να κάνεις κάθε δουλειά στο γραφείο μόνος σου; Εάν η απάντηση είναι ναι, τότε έχεις μια γερή, στερεή δραστηριότητα.

Μπορείς  να κάνεις κάθε δουλειά στο γραφείο σου καλύτερα από κάθε άλλον; Εάν η απάντηση είναι ναι, τότε έχεις μια ισχυρή, επεκτεινόμενη δραστηριότητα.

Όπου δεν μπορείς να λειτουργήσεις με Φάση Ι, έχεις πρόβλημα. Θα αναγκαστείς να πληρώσεις μεγάλους μισθούς σε υπαλλήλους ήδη εκπαιδευμένους από άλλους. Δεν μπορείς  να ορμήσεις  και να διορθώσεις την κακή απόδοση. Δεν έχεις έλεγχο.

Η μόνη σου λύση είναι να μάθεις πώς να κάνεις τη δουλειά. Μαθαίνεις από εγχειρίδια ή περιγραφές της δουλειάς. Προσλαμβάνεις κάποιον να σε εκπαιδεύσει. Μπαίνεις  στο Ίντερνετ και βρίσκεις  τι χρειάζεσαι. Εάν χρειαστεί, το συνάγεις με τη μέθοδο της δοκιμής και του λάθους.

Κατόπιν κάνεις  τη δουλειά ξανά και ξανά. Βελτιώνεις σταθερά την απόδοσή σου. Επιμένεις μέχρι να την κάνεις γρήγορα και τέλεια.

Τώρα είσαι σε Φάση Ι γι’ αυτή τη δουλειά.

Από τη στιγμή που μπορείς να κάνεις κάθε δουλειά στην επιχείρησή σου λειτουργώντας σε Φάση Ι, μπορείς να ορμήσεις και να κάνεις τα πάντα σωστά. Έχεις ένα θεμέλιο για να πατήσεις και να χτίσεις μια ισχυρή επιχείρηση χωρίς να εξαρτάσαι από άλλους. Εσύ έχεις τον έλεγχο.

Φάση ΙΙ

Έχουμε όλοι δει λαμπρούς επιχειρηματίες να οδηγούν τον εαυτό τους νωρίς στον τάφο επειδή δεν μπορούν ή δεν θέλουν να περάσουν σε Φάση ΙΙ. Είναι κατααγχωμένοι, υπερφορτωμένοι με εργασία και δυστυχείς. Και το προθυμότατο προσωπικό τους στέκει τριγύρω παρακολουθώντας το αφεντικό να κάνει όλη τη δουλειά.

Ίσως αρέσει σ’ αυτούς τους εργοδότες να είναι τα αστέρια της σκηνής. Ίσως δεν μπορούν να εμπιστευτούν άλλους να κάνουν καλά τη δουλειά. Όπως και να έχει, στις περισσότερες περιπτώσεις, οι εργοδότες δεν έχουν μάθει πώς να λειτουργούν με Φάση ΙΙ.

«Όταν ένα στέλεχος που είναι υπεύθυνο για μια δραστηριότητα η οποία είναι ήδη σε λειτουργία, συνεχίζει να έχει την ιδέα “Κάνω ό,τι μπορώ”, τότε η κατάληξη θα είναι χάος. Μια ήδη διαμορφωμένη δραστηριότητα θα καταρρεύσει.

»Το μόνο πιθανό δεδομένο βάσει του οποίου ένα στέλεχος θα μπορούσε να δουλέψει αποτελεσματικά σε μια διαμορφωμένη δραστηριότητα είναι το “Βάλε τους ανθρώπους να δουλέψουν”.

»Διαφορετικά, το στέλεχος κάνει όσα μπορεί και αφήνει το πρόθυμο προσωπικό να στέκεται τριγύρω αβοήθητο και χωρίς καθοδήγηση». – Λ. Ρον Χάμπαρντ

12 βήματα για να χτίσεις την αυτοκρατορία σου περνώντας από Φάση Ι σε Φάση ΙΙ

Θέλεις να μάθεις τα βήματα για να χτίσεις κι εσύ τη δική σου αυτοκρατορία;

Θέλεις να μάθεις πώς να χειρίζεσαι την εταιρεία σου από ψηλά αντί να δουλεύεις μέσα στην εταιρεία σου;

Τηλεφώνησέ μας στο 210 6427130 για μια δωρεάν συμβούλευση και πλήρη ενημέρωση

‘Ένα άρθρο από την Penny Racheff, Διοικητική συνεργάτιδα της ExecTech Management Consulting

Μετάφραση για την Ανοδική Πορεία: Άννα Σταυροπούλου

The post ΦΑΣΗ Ι, ΦΑΣΗ ΙΙ: ΠΩΣ ΝΑ ΣΤΗΣΕΙΣ ΜΙΑ ΣΩΣΤΑ ΕΠΕΚΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ appeared first on new_anodikiporeia.

Διαβάζω τίτλους σε δημοφιλείς ιστότοπους:

Ποια πασίγνωστη ελληνική εταιρεία έδωσε αυξήσεις και έκανε προσλήψεις;

Και μετά:

Προφυλακιστέοι ο τάδε και ο τάδε για οφειλές στο Δημόσιο.

Το Δημόσιο τού χρωστά φόρους, αλλά του παίρνει το σπίτι.

Για εκβίαση επιχειρηματία συνελήφθη υπάλληλος του ΣΔΟΕ.

Δύο κόσμοι, δύο καταστάσεις, με τον δεύτερο, τον σκοτεινό, κυρίαρχο. Στα ΜΜΕ ο κάθε ειδήμονας λέει το μακρύ και το κοντό του, λόγια, όλο λόγια, πράξεις ελάχιστες ή λιγοστές, αποτελεσματικότητα μηδέν. Πώς έγινε και γέμισε ο κόσμος κακούς επιχειρηματίες; Πώς έγινε να είναι στην ημερησία διάταξη το μπες-βγες στη φυλακή;

Κι από την άλλη, πόση διάσταση νομίζετε ότι παίρνει η είδηση για την επιτυχημένη πορεία της μπισκοτοποιίας Παπαδοπούλου στην οποία αναφέρεται ο πρώτος τίτλος; Ποιος νοιάστηκε να την προβάλει ευρέως ως καλό παράδειγμα, να αναδείξει τις επιτυχημένες της ενέργειες, να βρει κάτι θετικό σε όλη τη μαυρίλα; Είδατε πουθενά κανένα ουσιώδες αφιέρωμα στην υγιή επιχειρηματικότητα, κάτι που να σταθεί ως οδηγός και χάρτης για σας, για να πορευτείτε καλύτερα σε τούτο δω το χάος; Πόσα ανούσια μπλα μπλα και ανόητες υποσχέσεις να αντέξει ένας άνθρωπος; Και πόση αντοχή να επιδείξει όταν βάλλεται από παντού με καταστροφολογία και ανηθικότητα, υπό συνθήκες διάλυσης των δομών;

Ένα είναι σίγουρο: Αν δεν υπάρχουν θέσεις εργασίας, αν δεν υπάρχουν επιχειρήσεις, αν δε στηριχτεί ο ιδιωτικός τομέας, δεν υπάρχει ελπίδα για το μέλλον. Και δεν υπάρχει μέλλον με ελευθερία και δημιουργία αν απουσιάζει η ηθική και η δικαιοσύνη.

Ίσως καταφέρνουν να επιβιώνουν μόνο όσοι διαθέτουν ισχυρό δυναμικό ως άτομα, σθένος, κρίση και ικανότητα ως έμφυτα χαρακτηριστικά. Πόσοι είναι όμως αυτοί; Και πόσο αντέχουν; Τι θα γινόταν αν μαζί με όλα αυτά διέθεταν γνώση για το αντικείμενο και γνώση για τις θεμελιώδεις λειτουργικές αρχές μιας επιχείρησης; Και τι θα γινόταν αν κι άλλοι άνθρωποι μάθαιναν αυτή τη γνώση και ξεμπλοκάριζαν το δικό τους δυναμικό και τις ικανότητες διευρύνοντας το πεδίο επιρροής τους; Και μαζί γνώριζαν τι σημαίνει πραγματικά ήθος, δίνω το καλό παράδειγμα, αναλαμβάνω ευθύνη και δεν επιτρέπω στα σκουπίδια να κυριαρχήσουν, δεν επιτρέπω να γίνω θύμα κανενός; Κάποιος πρέπει να τους τα διδάξει όλα αυτά, σωστά; Με ένα αποδεδειγμένα αποτελεσματικό σύστημα εκπαίδευσης, που δεν είναι «μία από τα ίδια».

Η συνταγή της επιτυχίας, φίλοι μου, δεν είναι πλέον εφτασφράγιστο μυστικό. «Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία» είπε δυο αιώνες πριν ο Ανδρέας Κάλβος. Εμείς συμφωνούμε και επαυξάνουμε: Για να μπορέσει κάποιος να διαθέτει αρετή και τόλμη, να ενδυναμώνεται και να μην καταρρέει, να δημιουργεί συνθήκες ηθικής και δικαιοσύνης, πρέπει να έχει γνώση, γνώση που να είναι διαθέσιμη, κατανοητή, εφαρμόσιμη, άμεσα αποδοτική.

Κι αυτή τη γνώση εμείς τη διαθέτουμε, με συνθήκες παράδοσής της μοναδικές στην Ελλάδα. Γι’ αυτό είμαστε εδώ, για να σας το υπενθυμίσουμε: γυρίστε την πλάτη στην καταστροφολογία, εκπαιδευτείτε, αποκτήστε καινούργια γνώση, αλλάξτε πίστα λειτουργίας.

Πάρτε την κατάσταση στα χέρια σας, τώρα, μη χάνετε ούτε λεπτό!

Μη διστάζετε να επικοινωνείτε μαζί μας. Με την επικοινωνία πάντα βρίσκεται λύση, σας διαβεβαιώνουμε. Ενημερωθείτε για τις καινούργιες υπηρεσίες που προσφέρουμε, βελτιωμένα πακέτα, πακέτα συμβούλευσης κομμένα και ραμμένα στα μέτρα του πελάτη, με τη μέγιστη φροντίδα για τον καθέναν ξεχωριστά.

Μπείτε στο site μας και δείτε τις επιτυχίες των ανθρώπων που έχουν λάβει τις υπηρεσίες μας. Μιλήστε μας για τις δυσκολίες και τα προβλήματά σας. Μην περιμένετε, κάντε το!

«Η αναμονή είναι απλώς άλλη μια μορφή αποτυχίας – έλλειψης θάρρους. Όταν περιμένεις, είσαι αποτέλεσμα των πραγμάτων».[i]

Με εκτίμηση,

Άννα Σταυροπούλου,

Υπεύθυνη Ελέγχου Ποιότητας για την Ανοδική Πορεία[ii]

The post ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑ; appeared first on new_anodikiporeia.

Οι καθημερινές εργασίες και η έντονη προσπάθεια για να επιτευχθούν οι στόχοι της εβδομάδας, προϋποθέτουν αρκετή καθημερινή επικοινωνία μεταξύ των ατόμων και αυτό πολλές φορές δημιουργεί την εντύπωση ότι οι εμπλεκόμενοι έχουν όλη την εικόνα σχετικά με τα προβλήματα της εταιρείας και πώς αυτά μπορούν να επιλυθούν.

Αυτή η επικοινωνία είναι πράγματι πάρα πολύ σημαντική και βοηθά προς την επίτευξη των στόχων της εταιρείας. Δεν είναι όμως αρκετή για να μένει η ομάδα σας ενωμένη και για να έχει η διοίκηση αλλά και οι εργαζόμενοι την πλήρη εικόνα σχετικά με την κατάσταση της εταιρείας, είτε θετική είτε αρνητική.

Τι χρειάζεται να κάνετε λοιπόν για να βελτιώσετε την επικοινωνία και την κατανόηση μεταξύ τον εργαζομένων και της διοίκησης;

Να διοργανώνετε σε σταθερή βάση εβδομαδιαίες συναντήσεις με το προσωπικό για να ενημερωθείτε και να ενημερώνετε σχετικά με τις ανάγκες, τα προβλήματα, τους στόχους, τις θετικές εξελίξεις και οτιδήποτε άλλο πρέπει να γνωρίζει μία ομάδα που θέλει να πετυχαίνει. Με αυτό τον τρόπο:

1. Οι εργαζόμενοι θα νιώσουν ότι ενδιαφέρεστε πραγματικά για αυτούς και την δουλειά τους.
2. Θα ενημερωθείτε για τα προβλήματα των υπαλλήλων και θα μπορείτε να προτείνετε λύσεις.
3. Θα μπορέσετε να ελέγξετε καλύτερα την παραγωγή τους κάνοντας καίριες ερωτήσεις
4. Μπορείτε να βάλετε στόχους και να αντιστρέψετε τυχόν αρνητικό κλίμα που υπάρχει στην εταιρεία.

Τα οφέλη από τις συναντήσεις μπορεί να είναι ακόμα περισσότερα από αυτά που περιγράφονται εδώ. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να ξεκινήσετε και να τις βάλετε σε εφαρμογή.

The post ΚΑΝΤΕ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΣΑΣ! appeared first on new_anodikiporeia.

January 31, 2013

Mr. Panagiotis Papademetriou
Manager Corporate Quality
Athens International Airport, S.A.
190 19 Spata
Greece

Dear Mr. Papademetriou,

Thank you very much for your response to my survey.  I didn’t expect to get any kind of response.  So I thank you very much!

Here are my concerns in regards to the Athens International Airport as it relates to promoting Greece.

As we know Greece’s number one revenue is tourism.  Further, the potential in this area is enormous.

Greece is the birthplace of democracy (the idea of citizens electing their own government), freedom and western civilization.

The Bible was written in Greek (whether you believe in Christianity or not is not the point; the majority of people traveling to Athens airport do).

So it would make sense to me that as people land at the Athens airport they should be shown that Greece is a sacred place, especially in regards to Western civilization.

The foreign and domestic traveler should be shown the above in a display as he/she is going through the airport and waiting for their luggage.

Here are my suggestions, whether you can do something about it or not:

As the traveler comes down to get his/her luggage on the left side are all the services but to the right side there are just empty walls.  These walls can be full of statues starting with Athena and Poseidon, telling the story of Athens; then Pericles, telling the story of the birth of democracy.  Then a statue of Socrates, describing philosophy and how knowledge is good and lack of knowledge is evil.  The fifth statue could be of Christ teaching the Bible in Greek.  It should be done very tastefully and in a way that promotes the country and what it has given to the world.

The visitor should clearly get the message that:
a. This is the birthplace of Democracy.
b. Despite the falsities of “Indo-European language” this is the birthplace of the Western languages including the word Bundesbank (Pantes Bank).
c. This is the birthplace of Western civilization.
d. The world school is Greek.
e. The word Academy is Greek.
f. The Bible is written in Greek. etc., etc., etc.

Further, I know this is a sore point, there is only one name that makes sense for the Athens International Airport:   PERICLES.  Pericles has something to do with the entire planet and the entire planet should appreciate that name.  You name the Athens airport Pericles, and you have a discussion piece by all who travel through the airport.

Most Greeks do not know who Eleftherios Venizelos was or if he was good or bad for the country.  The foreign travelers could care less.
Pericles International Airport is the only title for the Athens Airport that best serves the country.  If we want to be Hellenes, that is.

As it is right now the Athens Airport not only does not promote Greece’s cultural riches and what it has offered to the world, but it makes it look like it is no different than any other stopping point, no different than a bus stop in any neighborhood in a Chicago suburb.

If it promotes nothing it means to the traveler that it has nothing to promote.

I hope someone, someday, will consider these suggestions.

Again, thank you very much for your response.

Sincerely,

Alexander G. Alemis, DDS
President, Family Dental Care Group, Chicago
President of Anodiki Poreia, Athens
(Executive Consulting)
Fdc23@comcast.net

The post ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΓΙΑ ΤΟ MARKETING ΤΟΥ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟΥ (ΕΛ.ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ) appeared first on new_anodikiporeia.